Direct na het Sinterklaasfeest is het lokaal omgetoverd in kerstsferen. De boom heeft een prominente plaats in de klas. Dit jaar werken we met landenthema’s. Groep 3-4 heeft gekozen voor de Skandinavische landen en dan met name Noorwegen. De kerstversieringen zijn in dat land iets anders dan in Nederland. Zo zijn gebreide kerstballen dit jaar een hype. Wij hebben kerstballen gemaakt van ballonnen, lijm en lint. Ze zijn mooi geworden. Ook zijn er glazen potjes beschilderd met glasverf. Aan de muren hangen schilderijen van de Noorse naaldbossen, waar de rendieren doorheen hollen. We kijken naar de voorbereidingen van het Noorse kerstfeest door middel van Kerst met Linus en de viering van Sankta Lucia. Volgende week kom juf Eline, die jarenlang in Noorwegen heeft gewoond, vertellen over dat mooie land. We weten dat het een groot land is, met niet zoveel mensen, maar wel met heel veel rendieren in de naaldbossen. We weten ook dat de winter daar lang duurt en dat het in de winter niet altijd licht wordt overdag. We hebben een kaarsjestafel in de groep waar de kinderen kaarsjes voor meenemen. Zo vieren we de komst van het licht door elke ochtend de kaarsjes aan te steken en er bij te kijken. Als het werken gaat beginnen, gaan de kaarsjes uit.
Archief van ‘Groep 4’ categorie
voorbereidingen voor kerst
donderdag, 15 december, 2011
rekenles
maandag, 7 november, 2011In de rekenles ontdekken we dat je niet vanaf elke plek ook alles kunt zien. In de dierentuin zijn de leeuwen op een rots te zien, met bezoekers daaromheen. Wat ziet elke bezoeker? Om dat te ervaren hadden we drie leeuwen op tafel gezet. Met een kokertje keken we wat we als fotograaf konden zien vanuit diverse standpunten en vertelden dit aan elkaar.
Kinderboekenweek 2011 groep 3/4
woensdag, 12 oktober, 2011
Start nieuwe schooljaar
dinsdag, 13 september, 2011Maandag 5 september startte het nieuwe schooljaar. Groep 3 en 4 zitten samen in een lokaal. Zij krijgen les van juf Joke en juf Anja. Juf Joke neemt op dinsdag vanaf half elf, woensdagochtend en donderdagochtend groep 4 mee naar het klasje in de hal. Groep 3 blijft dan bij juf Anja. Op maandag, dinsdagochtend tot half elf en vrijdagochtend zijn de groepen samen bij juf Anja.
Zo’n eerste schooldag is wel heel speciaal. Groep 3 ging aan de slag met hun eerste woordje en maakten op de eerste dag al een boekje. Het ik-boekje. De regels in de groep werden uitgelegd. Groep 4 werkte voor het eerst met een taalboek en een apart taalschrift. Later die maandag werd de groep opgesplitst en groep 4 werkte met juf Joke en groep 3 met juf Anja.
Schoolreisje 2011 het Dolfinarium
dinsdag, 17 mei, 2011schoolreis groep 4 dolfinarium
Een aantal kinderen van groep 4 hebben een kort verhaal geschreven over het schoolreisje naar het Dolfinarium. Klik op de link en lees wat Julia, Baran en Jinke het mooiste, leukste of grappigste vonden.
Natuurles in het Geuzenbos – Winter
maandag, 14 februari, 2011
Grote grazers geven het gebied vorm
Op vrijdag 11 februari gingen groep 3 en 4 voor de tweede keer naar het Geuzenbos. In de herfst waren deze kinderen ook al naar dit bos geweest. Ze hadden toen van alles geleerd over het bos en de dieren in de herfst. Ook werd er van alles verzameld en meegenomen naar school: dit leverde een mooie herfsttafel op! Nu ging de les van boswachter Arjen over hoe dieren in de winter aan eten komen.
Toen we aankwamen in het bos werden eerst door de boswachter hele goede verrekijkers uitgedeeld. Elke drie of vier kinderen kregen er een, om samen mee te doen. Er waren allerlei vogels te horen die direct door de kinderen bekeken konden worden – als je ze tenminste kon vinden in de takken hoog boven je! Toen begon de wandeling door het bos, op zoek naar de wilde paarden en de hooglanders die in het gebied zitten. Al vrij snel kwamen we de paarden tegen. Boswachter Arjen vertelde van alles over deze paarden. Het zijn paarden die uit Polen afkomstig zijn en die nog erg lijken op de paarden die hier duizenden jaren geleden voorkwamen. Deze Koniks worden nu ‘teruggefokt’ naar het Tarpan-ras (oerpaarden). Als een jong paardje erg lijkt op deze oerpaarden dan mag het zich voortplanten. Maar als er kenmerken van ‘moderne’ paarden te zien zijn (zoals een witte vlek op het hoofd), dan wordt het uit de kudde gehaald en mag het ergens anders verder leven.
Als je goed keek, kon je zien dat de hengst Domino zelfs zogenaamde Zebrastrepen op zijn achterpoten had. Dat is dus zo’n kenmerk van die oerpaarden. Deze paarden kunnen zich jaarrond goed redden: ze hoeven nooit op stal te staan en ze zoeken hun eigen eten.
Terwijl er steeds meer paardjes uit het bos tevoorschijn kwamen vertelde de boswachter hoe de paarden ‘s winters aan eten komen. Omdat er ‘s winters voor de paarden niet veel gras te vinden is, eten ze veel boomschors. Ze pakken met hun tanden de schors vast en trekken eraan. Zo scheurt de schors van de boom af, soms wel tot heel hoog! In die schors en het hout er vlak onder zijn veel suikers te vinden. Dit geeft de paarden de energie om de winter door te komen. Doordat de paarden de schors van de bomen trekken, gaan de bomen uiteindelijk dood. Ze vallen dan om en beginnen te verrotten. Hierdoor komt er weer plaats voor allerlei andere planten en dieren. Zo kan een gewoon bos dat begonnen is als een aangeplant bos (met veel dezelfde bomen en weinig variatie in planten en dieren) na verloop van tijd veranderen in een echte wildernis waar heel veel verschillende soorten planten en dieren bij elkaar leven. De paarden spelen dus een belangrijke rol in het creeren van biodiversiteit.
Speuren naar sporen
Nadat we de paarden goed bekeken hadden, ging de tocht weer door. Het was erg modderig in het gebied! Sommige kinderen hadden geen laarzen aan en kregen natte sokken. Ook bleven soms de schoenen in de modder vastzitten – dan stond je ineens met je sok in de lucht. Laarzen zijn hier echt wel nodig. De kinderen vonden het in het begin maar vies en eng in het bos, maar nadat ze even hadden rondgelopen (waarbij ze hun eigen pad konden kiezen) merkte je dat de kinderen er aardigheid in kregen. Modder is leuk! En je kunt er ook heel goed diersporen in vinden. De boswachter wees op de prenten die je op de grond kon zien. Sommige hadden een spleet in het midden, andere hadden een hoef(ijzer)vorm. De paardjes in het gebied hebben natuurlijk geen hoefijzers! De prenten met een spleet in het midden zijn van de hooglanders: die lopen eigenlijk op twee tenen. De hoef van een paard is oorspronkelijk ook een teen. Veel kinderen gingen na deze uitleg zelf op zoek naar sporen van dieren in de modder.
Bij een omgevallen boom vertelde boswachter Arjen dat wat je van een boom boven de grond aan takken en bladeren ziet, er normaal gesproken ook onder de grond te vinden is aan wortels. Onvoorstelbaar hoeveel wortels een boom dan moet hebben. De boom waar we bij keken was omgewaaid, omdat zijn wortels een halve meter onder de grond op een laag betonpuin waren gestuit. Daardoor zat hij niet stevig in de grond vast en was hij kwetsbaar voor de wind.
Horens en haren
Vervolgens liepen we nog een stuk op zoek naar de hooglanders. Deze koeien kunnen ook het hele jaar zonder verzorging buiten blijven. Het zijn erg gezonde en sterke dieren die ‘s winters een dikke vacht krijgen en ‘s zomers een koelere, dunnere vacht dragen. Na een ware glibber- en glijpartij vonden we de dieren eindelijk aan de rand van het gebied. De boswachter vroeg de kinderen welke verschillen ze zagen tussen de dieren. Dat wisten ze goed te vertellen: de één had horens die omhoog wezen, de ander had horens die naar voren wezen. Die met de horens naar voren zijn mannetjes. Een ander verschil was te zien aan de vacht: mannetjes hadden meer gekruld haar. Zo kun je ook aan jonge dieren, die nog geen grote horens hebben, zien of het een mannetje of een vrouwtje is.
Blik op de zomer
De hooglanders waren een beetje opdringerig. De boswachter hield ze tegen terwijl wij met zijn allen rustig terugliepen. Toen we weer voorbij de spannende modderglijbaan waren, liepen we het bos uit om het laatste stuk over het fietspad terug te lopen naar de auto’s. Daar namen we afscheid van de boswachter en toen gingen we weer op school aan. Een mooi tochtje in het bos! In de zomer gaan we nog een keer, dan zullen we zien hoe het met de dieren gaat – zouden er dan kalfjes of veulens zijn geboren? En welke planten vinden ze lekker en welke laten ze staan? En welke dieren zien we dan nog meer? We zijn benieuwd… Wordt vervolgd!
juf Angelique en meester Arend
Groep 3/4 naar het Geuzebos
vrijdag, 15 oktober, 2010Groep 3/4 naar het Geuzenbos
Een vos!
Vrijdag 7 oktober bezocht groep 3/4 het Geuzenbos. We werden er opgewacht door een echte boswachter, Arjen Boerman. Hij gaf ons vergrootglazen waarmee we bladeren, paddenstoelen en kleine diertjes van dichtbij konden bekijken. Toen Arjen het een en ander had verteld over het bos en vragen over de natuur had gesteld aan de kinderen, gingen we over een dierspoor het bos in. Er was dus geen echt pad waar we over liepen! We volgden de weg die de dieren zelf maken. Meteen aan het begin zag Rachel van groep 4 een stukje verderop een echte vos liggen! Er waren nog meer kinderen die hem zagen weglopen. Het was vast het paadje van de vos waar we over liepen.
Padden en paddenstoelen
Onderweg kwamen we langs hele vreemde paddenstoelen. Je kon er allerlei vormen in zien, bijvoorbeeld van dieren of stripfiguren. Daar hebben we even in het rond gekeken. Boswachter Arjen vertelde ook nog een keer dat we allemaal een natuurschat gingen zoeken, bijvoorbeeld een mooi blad of afgevallen besjes of eikels en dergelijke. Toen we bij de paddenstoelen weggingen, moesten we zelf de weg vinden in het bos. Dat was wel spannend! We moesten bijvoorbeeld ook over een diepe greppel heen springen. De boswachter vond een mooie pad (die lijkt erg op een kikker) en daar heeft hij veel over verteld. Bijvoorbeeld dat padden nagels hebben en geen zwemvliezen, zoals kikkers. En we mochten aan de rug voelen – die is hard – en aan de zachte buik. Daarna is de pad natuurlijk weer vrijgelaten. We wandelden verder en kwamen toen bij een soort dijk waar we tegenop moesten klimmen. Daar stonden heel veel struiken met scherpe doorns! Duindoorn heette die struik. Kinderen hielpen elkaar om niet geprikt te worden. Intussen keken veel kinderen ook naar de grond of er mooie bladeren of andere dingen lagen om mee te nemen. We kwamen langs paddenpoelen waar heel veel dieren te vinden zijn, bijvoorbeeld waterslakken maar ook libellen en andere grote insecten.
Wilde paarden
En toen … zagen we opeens wilde paarden! Hier vertelde de boswachter ook heel veel over. Deze dieren moeten helemaal voor zichzelf zorgen. De hele winter blijven ze buiten. Het zijn hele speciale paarden die bijna zo zijn als in de oertijd, toen er nog geen mensen waren in deze streken. Bij eentje kon je zelfs een soort zebrastrepen zien! Er was ook een veulen bij van ruim een half jaar, dat dronk nog bij de moeder. De paarden waren heel nieuwsgierig en kwamen steeds dichterbij. Het is niet goed om deze paarden aan mensen te laten wennen, want het moeten wilde dieren blijven. Dus toen ze zo dichtbij kwamen dat we hen bijna konden aanraken, zijn we weggegaan.
Een hol onder de grond
We begonnen aan de wandeling terug naar de weg. Dat was nog best een eind en voor de kinderen leek het wel een doolhof! Onderweg kwamen we verschillende holletjes tegen van muizen, maar ook kwamen we langs een oud vossenhol. Dat was superspannend. Aan de grond kon je zien dat dit hol al verlaten was, maar het was wel heel gaaf om erin te kunnen kijken! Toen kwamen we bij het hek en hebben we de boswachter bedankt voor alles wat hij verteld heeft. Met de auto’s gingen we terug naar school waar we nog wat hebben gedronken. Toen was de ochtend alweer voorbij! Hopelijk kunnen we later weer een keer naar het Geuzenbos gaan, om te kijken wat er in de lente allemaal gebeurt. De natuurschatten die we meegenomen hebben, liggen nu in de klas uitgestald. Daar gaan we de komende weken tot aan de herfstvakantie nog meer over leren.
Alle ouders die aan deze excursie hebben meegewerkt, hartelijk bedankt!
Meester Arend
Schoolfotograaf op bezoek op 22 april
donderdag, 22 april, 2010Vandaag is de schoolfotograaf op bezoek op de Margrietschool. We zien dat de kinderen zich weer prachtig hebben aangekleed voor de foto en we gaan er dan ook van uit dat het weer mooie foto’s worden. Binnenkort ontvangt u de foto’s.